Το κλειδί είναι συνήθως ξεχωριστό αντικείμενο
Οι σχεδιαστές χωρίζουν έναν γρίφο κρυπτογράφησης σε δύο μέρη: το μήνυμα και το κλειδί. Έτσι, η εύρεση του μηνύματος είναι ένα επίτευγμα και η εύρεση του κλειδιού άλλο. Αν έχετε κωδικοποιημένο κείμενο χωρίς προφανή τρόπο αποκωδικοποίησης, η καλύτερη κίνηση είναι συχνά να σταματήσετε να κοιτάζετε και να ψάξετε για το άλλο μισό.
Τα κλειδιά τείνουν να βρίσκονται σε αντικείμενα που εύλογα θα μπορούσαν να κρατούν ένα τέτοιο κλειδί μέσα στην ιστορία: το πίσω μέρος ενός ημερολογίου πλοίου, το εσωτερικό ενός ρολογιού τσέπης, ένα σαμπλέρ κεντημένο με αλφάβητο, ένας πίνακας αναφοράς σε κάδρο σαν αφίσα τοίχου. Η σύνδεση ανάμεσα στα δύο μισά είναι συνήθως ένα κοινό σύμβολο, χρώμα ή όνομα.
Όταν και τα δύο μισά βρίσκονται πάνω στο τραπέζι των στοιχείων, ορίστε ένα άτομο για την αποκωδικοποίηση και ένα για την καταγραφή. Η αποκωδικοποίηση φωναχτά, ενώ κάποιος άλλος καταγράφει τα γράμματα, μειώνει δραστικά τα λάθη.

