Klucz zwykle jest osobnym przedmiotem
Projektanci dzielą zagadkę szyfrową na dwie części: wiadomość i klucz. Dzięki temu znalezienie wiadomości jest jednym osiągnięciem, a znalezienie klucza drugim. Jeśli trzymasz zakodowany tekst bez oczywistego sposobu jego odczytania, najlepszym ruchem bywa często przestać się wpatrywać i poszukać drugiej połowy.
Klucze zwykle leżą na przedmiotach, które w fabule mogłyby go przechowywać: na odwrocie dziennika okrętowego, w środku kieszonkowego zegarka, na samplerze wyhaftowanym alfabetem, na tablicy referencyjnej oprawionej jako plakat ścienny. Połączeniem obu części jest zwykle wspólny symbol, kolor lub nazwa.
Gdy obie części leżą już na stole dowodowym, przypisz jedną osobę do odszyfrowywania, a drugą do zapisywania. Odczytywanie na głos, podczas gdy ktoś inny zapisuje litery, znacząco zmniejsza liczbę błędów.

